ลอง La Bye Podcast
longlabye97
พื้นที่ปลอดภัยให้ทุกคนได้เป็นตัวเอง วันนี้รู้สึกยังไงบ้างมาลองระบายให้เราฟังหน่อยนะครับ ลอง La Bye Podcast ไม่ใช่ life coach ไม่ใช่กูรูด้านอะไรเลย เป็นต้นไม้ที่โตข้างๆทุกคนนั้นแหละ หลงทางบ้าง ไปถูกทางบ้าง เเต่ไปด้วยกัน
พื้นที่ปลอดภัยให้ทุกคนได้เป็นตัวเอง วันนี้รู้สึกยังไงบ้างมาลองระบายให้เราฟังหน่อยนะครับ ลอง La Bye Podcast ไม่ใช่ life coach ไม่ใช่กูรูด้านอะไรเลย เป็นต้นไม้ที่โตข้างๆทุกคนนั้นแหละ หลงทางบ้าง ไปถูกทางบ้าง เเต่ไปด้วยกัน
ถ้ารอให้พร้อม...ก็ไม่ได้เริ่มสักที | ลอง La Bye Podcast EP.110
ตอนต่างๆ
“An idiot in motion will go further than a genius at rest.” คนโง่ที่ยังเดิน ไปได้ไกลกว่าอัจฉริยะที่นั่งเฉย คุณเคยเก็บสิ่งที่อยากทำไว้ เพราะรู้สึกว่ายังไม่เก่งพอไหม เพราะเห็นคนอื่นทำได้ดีกว่า เลยคิดว่าเราไม่มีสิทธิ์จะเริ่ม EP นี้ชวนมองใหม่ว่าความเก่งไม่ได้มาก่อนการลงมือทำ แต่เกิดขึ้นจากการลงมือทำ ผ่านเรื่องของพระญี่ปุ่นที่ใช้สิ่วอันเดียวเจาะภูเขาอยู่สามสิบปี นักธนูที่เก่งที่สุดแต่วางคันศรลงกลางสนามรบ และพระมหาชนกที่ยังว่ายต่อทั้งที่ไม่เห็นฝั่ง
" Random Facts: แมลงอยู่บนโลกมามากกว่าเรา " เวลาเราคิดเรื่องบทเรียนชีวิต เรามักจะได้ยินมาจาก มนุษย์ผู้ใหญ่เเต่จริงๆแล้วมีคนที่อยู๋บนโลกมานานกว่าเราเเต่ตัวเล็กว่าเรา ใช่ครับ "เเมลง" ตั๊กแตนกิ่งไม้สอนว่า ความแข็งแกร่งคือเจ็บแล้วลุกได้ ไม่ใช่การไม่เคยเจ็บ แมงมุมนกยูงสอนว่า ถ้าไม่พูดความรู้สึกออกมา ก็เหมือนไม่ได้คิดอะไรเลย หนอนไหมสอนว่า คนที่เราพึ่งพาได้ อาจทำให้เราลืมวิธียืนด้วยขาตัวเอง
" จำของที่อยากได้ตอนเด็กได้ไหม? วันนี้คุณซื้อมันได้แล้วนะ" เมื่อก่อนมันจะมีร้านของกินร้านนึง ที่เราชอบไปยืนมอง อยากกินมาก แต่รู้ว่ามันแพง เลยได้แต่ดมกลิ่นแล้วเดินผ่าน เมื่อก่อนมันจะมีเสื้อตัวใหม่ ที่ต้องซื้อตัวใหญ่ไว้ก่อน เพราะเดี๋ยวก็โต จะมีของเล่นในห้าง ที่เราได้แค่เกาะตู้กระจกดู
" เเสนซับแล้วคุณคนฟัง !" บางวันเราเจอเรื่องยากๆ ไม่มีอะไรเป็นดังใจสักอย่าง แล้วก็เผลอเก็บเรื่องไม่ดีพวกนั้นมาคิดมาก ปั้นเป็นก้อน เอาไปหนุนนอนทั้งคืน ตื่นมาอีกวันเลยรู้สึกเหมือนโทรศัพท์ที่ชาร์จไม่เต็ม แต่ก็ยังต้องเดินออกไปทำงาน ลองตั้งเป้าหมายแค่ "พอใช้" ในแต่ละวันก็พอครับ ไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟกต์ทุกวัน เพราะเราเป็นมนุษย์ และเราทิ้งร่องรอยความไม่สมบูรณ์แบบไว้ในทุกที่ที่เดินผ่านเสมอ
" ในวันที่ฝนตกมีจะมีใครสักคนเป็นห่วงคุณอยู่เสมอ ;) " ถึงคุณคนโปรด ความห่วงใยจากใครคนหนึ่งอาจจะไม่ได้มาในรูปแบบของขวัญหรือข้าวผัดที่ถูกผัดมาด้วยความใส่ใจเสริฟมาในจานที่สวยงาม เเต่บางทีมาจากการกระทำเล็ก " วันนี้ฝนตกหนักนะอย่าลืมพกร่ม" "อย่าลืมเช็คถนนก่อนออกนะ" "ยังมีมาม่าพอใช่มั๊ย" ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหนบนโลก ความเป็นห่วงจะถูกจัดส่งไปที่หน้าบ้านของคุณอย่างเเน่นอน
" วันนี้จะเป็นอดีตที่คุณคิดถึงในอนาคต" "อยากให้มันมีสักวิธี... ที่จะรู้ตัวว่าเรากำลังอยู่ในวันเก่าๆ ที่แสนดี ก่อนที่เราจะเดินจากมันมาแล้วจริงๆ" — Andy Bernard, The Office เรามักจะเห็นค่าช่วงเวลาดีๆ ตอนที่มันจากไปแล้วเสมอ เรามัวแต่รอให้ชีวิต "ดีกว่านี้" ก่อนค่อยมีความสุข จนลืมไปว่าวันธรรมดาๆ ที่กำลังรีบผ่านมันไปตอนนี้เพื่อไปสู้อนาคตที่เราคิดว่าดีกว่า แล้วสุดท้ายวันหนึ่งมันจะกลายเป็นวันที่เราคิดถึงที่สุด
" ถ้าพลาดรถเมล์คันนี้ ก็ขอให้คันหน้ามาเร็วและคนน้อยกว่า " ถ้าสั่งอาหารผิดเมนู ก็ขอให้จานที่ได้มาอร่อยกว่าที่ตั้งใจสั่ง บางวันมันก็ไม่เข้าข้างเราเลยจริงๆ ตื่นสาย กาแฟหก ฝนตกตอนไม่มีร่ม แล้วเราก็เผลอตีตราไปแล้วว่า "วันนี้ซวยทั้งวันแน่เลย"แต่ถ้าโชคร้ายเป็นสิ่งที่เราห้ามไม่ได้ สิ่งที่เรายังพอทำได้คือ "วิธีที่เรามองมัน"
" เราเลขสองปีสุดท้ายแล้ว T_T " ไม่มีใครในโลกไม่ถูกนินทา ไม่มีใครเป็นพระเอกในเรื่องของทุกคนในโลกได้หมด เพราะไม่สามารถรู้ได้ว่าใครคิดอะไรกับเราบ้าง บางทีการไม่ต้องใส่ใจมากก็อาจจะเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ บางครั้งการตัดใครสักคนออกจากชีวิตอาจไม่ใช่เรื่องของความใจร้าย เเต่มันคือทักษะที่จำเป็นในการรักษาจิตใจของเราเอง
" ชีวิตมันสั้น เลือกสนใจเเค่สิ่งที่สนใจก็พอแล้ว " เรื่องบางอย่าง... เราไม่ต้องรู้ก็ได้ เรื่องบางอย่างพอรู้แล้ว มันไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นเลย มีแต่ทำให้ใจหนักขึ้น แต่เราก็ยังเสพมันอยู่ทุกวัน... เพราะกลัวว่าจะตามไม่ทัน กลัวจะเป็นคนที่ไม่รู้ กลัวจะพลาด จนบางที เราลืมไปว่า เวลาและความสบายใจที่เราจ่ายไปกับมัน มันแพงแค่ไหน เมื่อเราเป็นเจ้าของชีวิตของตัวเอง มาเลือกกันเถอะว่าเราจะให้เวลาให้สิ่งไหนบ้าง
“ มาลองเป็น แฟนคลับของตัวคุณกัน :)” เราเคยเป็นคนที่ไม่ชอบตัวเองมากๆ ไม่ชอบเสียง ไม่ชอบวิธีพูด ไม่ชอบตัวตนของเราเลย จนได้มีโอกาสถามตัวเองว่า เราไม่ชอบที่เราเป็นเรา หรือไม่ชอบเราเพราะคนอื่นบอกว่าไม่ชอบเรา ถ้าคุณเป็นอีกคนที่กำลังจะเปลี่ยนตัวตนที่ชอบ เพื่อพิสูจน์ตัวเองให้ใครก็ตามยอมรับ การเป็นตัวเองคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วเ พราะคนที่อยู่กับเราจนวันสุดท้าย คือตัวเราเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน ถ้าวันนี้คุณเกลียดตัวเองมาลองค่อยๆเป็นเเฟนคลับของตัวเองดูสักนิดนึงกัน :)
" ช่องเรา 100 Ep ละนะเพื่อนๆ :) " เมื่อคุณยิ้มกับคนอีก 5 คนความสุขของวันนั้นก็จะคูณ 5 ถ้าร้องไห้กับเพื่อน 5 คน ความเศร้าก็จะถูกหาร 5 ด้วยเช่นเดียวกัน ยิ่งโต ยิ่งเหงา เป็น ปัญหาที่ใครหลายคนเจอกันในยุคนี้ ถึงเราจะ Connect กันได้ผ่าน social media เเต่บางครั้งเราก็รู้สึกเหงาได้เหมือนกัน หวังว่า EP จะทำให้ทุกคนโทรหาเพื่อนที่คิดถึงมากๆสักคนนะ :)
" อย่ารับของฟรีจากคนอื่น " ตอนที่เราจะตัดสินใจอะไรๆที่สำคัญ เราได้ใช้เวลาคิดอย่างดีมั๊ย หรือบางครั้งเราอาจจะโดนชักจูงให้ตัดสินอะไรบางอย่างผ่านอคติในใจเรา บางการตัดสินใจมีผลต่อชีวิตมากกว่าอันไหนๆ จะดีกว่ามั๊ยถ้าเรารู้ทันอคติที่ทำให้เราตัดสินใจพลาดในชีวิตแล้วเลือกในแบบที่เราพอใจได้จริงๆ :)
" เราตอนนี้ก็ใช้ได้นี่นา " การถูกทำให้เข้าใจเสมอว่า ชีวิตมีสองด้านเท่านั้น ไม่ดีไปเลย ก็จะเเย่ไปเลย เเต่จริงๆแล้วมันมีส่วนที่อยู๋ตรงกลางเหมือนกัน "ชีวิตที่ธรรมดา" ไม่พิเศษไม่หวือหวา เเต่ก็ไม่ทุกข์เกินไป ไม่เศร้าใจเกินไป อาจจะเป็นชีวิตที่คนอื่นมองว่าธรรมดา เเต่ถ้าเราซึ่งเป็นคนใช้ชีวิตนั้น มีความสุขดีแล้ว นั่นอาจจะเป็นชีวิตที่เราตามหามาตั้งเเต่แรกแล้วก้ได้ หากเราถอดเปลือกเหล่านั้นออก ตอนนี้ชีวิตที่มีเราอาจจะพึงพอใจแล้วก็ได้ :)
" มันโอเคมาก ที่จะไม่โอเค :) " จะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองกำลังไม่มีความสุข ? คำถามที่ดูเหมือนตอบง่าย เเต่ก็ตอบยาก ในวันๆนึงที่เรากำลังใช้ชีวิต เรายิ้มเพราะรู็สึกมีความสุขจริงๆไหม ? หรือเป็นเพราะเรากำลังแกล้งทำเป็นโอเคอยู่ เราอาจจะกำลังชินกับความทุกข์จนมองว่ามันเป็นเรื่องปกติสุขดีในชีวิต เเต่จริงๆแล้วข้างในมันไม่เคยโอเคเลย อาการเหล่านี้ดูเหมือนไม่สร้างปัญหาอะไร เเต่หากปล่อยไว้นานๆ เราอาจจะเจอกับอาการ Burn out หมดไฟ เฉยๆ ชาๆ กับทุกอย่างไปหมด วันนี้มาลองถามตัวเองกันว่าจริงๆแล้วเราโอเคจริงๆไหมกับชีวิต
" เมื่อก่อนเคยทุกข์เรื่องนี้ด้วยหรอ ? " ความทุกข์ไม่สามารถบอกน้ำหนักของตัวเองได้ ฉันหนัก 10 กิโลนะ นายแบกไหวหรอ ? คนที่นิยามให้ค่าความทุกข์อาจเป็นตัวเราเอง เเน่นอนว่าการบอกให้ปล่อยความทุกข์ไปดูเหมือนเป็นเรื่องง่าย เเต่ในความเป็นจริงความทุกข์บางอย่างก็จำเป็นต้องแบกไว้เพราะหน้าที่ จะดีกว่าไหมถ้าเราสามารถกำหนดได้ว่าเรื่องไหนสำคัญ เรื่องไหนแก้ไขได้ เราจะจัดการความทุกข์ได้ง่ายกว่าที่เคย
" อย่าลืมเหลือพื้นที่ให้เป็นเด็กอีกครั้งนะ " "ความไม่รู้...คือความสุข" ตอนเด็ก เราสนุกได้ทุกอย่าง เพราะเราไม่รู้อะไรเลยครับ ไม่รู้ว่าเวลามันมีค่า ไม่รู้ว่าเงินมันหายาก ไม่รู้ว่าคนอื่นจะตัดสินเรายังไง เราเลยกล้าเล่น กล้าลอง กล้าทำอะไรโง่ ๆ โดยไม่ต้องมีเหตุผล แต่พอเราโต เรารู้ทุกอย่าง...แล้วเราก็เริ่มที่จะหยุดสนุกไป อย่าทิ้งเด็กน้อยคนนั้นไว้นะ พาเค้าออกมานั่งเล่นในเก้าอี้ที่โตกว่าตัวเค้าด้วย :)
" เพลงเดิมๆที่เคยฟัง ต่างไป " ทุกคนมีเพลงโปรดของตัวเองเสมอ เพลงที่เคยชอบมากๆ เคยฟังวนได้ทั้งวัน แต่วันนี้ พอ intro ขึ้นมานิ้วเรากด skip เร็วกว่าที่สมองจะทันคิด ทำนองก็เดิม เนื้อร้องก็เดิม เสียงร้องก็เดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป คือตอนนี้เพลงนั้นมีหน้าใครบางคนติดมาด้วย
" ก้อนหินที่แบกอยู่ใช่ของเรารึเปล่า ? " เคยรู้สึกผิดหวังในตัวเองไหม รู้สึกว่าเราน่าจะทำได้ดีกว่านี้ น่าจะเป็นคนที่ดีกว่านี้ หรือบางที... เจ็บกว่านั้นอีก คือรู้สึกว่าเราทำให้คนที่เรารัก ต้องผิดหวังในตัวเรา ความรู้สึกพวกนี้มันหนักนะ และบ่อยครั้งเราก็แบกมันไว้คนเดียว เงียบๆ ก้อนความผิดหวังอยู่ EP นี้อาจช่วยให้คุณถือมันได้เบาลงสักนิด
"คนนี้ไม่ต้องอยู่ในชีวิตเราก็ได้นี่" เคยสงสัยไหมว่าทำไมเราถึงตัดสินใจผิดซ้ำๆ ทั้งที่ตั้งใจดี บางทีปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องตรงหน้า แต่อยู่ที่ "กับดัก" ที่สมองเราวางไว้เองโดยไม่รู้ตัว EP นี้ชวนมาส่องกับดักทางความคิด 10 อัน ที่แอบมีอิทธิพลกับการงาน ชีวิต และความรักของเราทุกวัน หยิบมาจากหนังสือ Thinking, Fast and Slow ของ Daniel Kahneman พอรู้ทันมันแล้ว ชีวิตและความรักของเราจะเบาขึ้นเยอะเลย
" ในตัวฉันมีตัวฉันอีกคนนึง " มีบางคืนที่เรานอนไม่หลับ เพราะมัวแต่นึกถึงเรื่องที่พลาดไปเมื่อเช้า "ทำไมเราพูดแบบนั้นออกไปนะ" "ทำไมเราทำแบบนั้น" "เราน่าจะทำได้ดีกว่านี้" เสียงในหัวที่คอยย้ำว่าเราทำไม่ดีพอ มันไม่เคยพักเลย และบางทีเราก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า เราใจร้ายกับตัวเองมากแค่ไหน
" ไม่ไหว อย่าฝืน" ทำไมยิ่งพยายามควบคุมทุกอย่าง ชีวิตกลับยิ่งพัง? เราโตมากับความเชื่อที่ว่าต้องสู้ ต้องดิ้น ต้องไขว่คว้าถึงจะได้มา แต่บางครั้งความเหนื่อยที่สุดในชีวิต อาจไม่ได้มาจากการที่เราพยายามน้อยไป… แต่มาจากการที่เราฝืนผิดทางต่างหาก ถ้าคุณเป็นคนที่ทุ่มสุดตัวกับงานจนหมดไฟ พยายามรั้งความสัมพันธ์ที่กำลังหลุดมือ หรือฝืนให้ความรักเป็นอย่างที่ใจต้องการจนเหนื่อยล้า… ลองมานั่งพักด้วยกันสักครู่ แล้วมองดูว่า การปล่อยให้บางอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ อาจจะดีกว่าการกำมันไว้แน่นเกินไป
"ช่างเเม่มันให้หมด " เราใช้ชีวิตนี้ได้แค่ครั้งเดียว… แต่ทำไมเรากลับเอาเวลาส่วนใหญ่ไปแคร์สายตาคนอื่น? EP นี้ชวนทุกคนมาคุยเรื่องการ "ปล่อยวาง" แบบมีศิลปะ ผ่านหนังสือ ชีวิตดีขึ้นแน่ แค่ช่างแม่มัน ของ คามาทาคุ — หนังสือที่บอกเราว่า การช่างแม่มัน ไม่ได้แปลว่าไม่แคร์อะไรเลย แต่คือการเลือกแคร์เฉพาะสิ่งที่ควรค่ากับใจเราจริง ๆ ถ้าคุณเป็นคนที่เก็บทุกคำพูดมาคิด ฝืนยิ้มรับงานที่ไม่ไหว หรือเหนื่อยกับการพยายามทำให้ทุกคนพอใจจนลืมตัวเอง ฟังจบแล้ว ลองพูดกับตัวเองสักครั้งว่า… ช่างแม่มัน
" อย่าเถียงกับคนโง่เลย...เสียเวลา " จดหมาย 65 ฉบับจากพ่อถึงลูก บทเรียนชีวิตที่ Anthony Pompliano อยากส่งต่อ ว่าจะรับมือกับโลกยังไง ให้อยู่รอด และอยู่ได้อย่างมีความหมายมากขึ้น
" อย่ายิ้มกว้างกว่านี้เลยนะ " หวังว่าท่อนเพลงจากปลายปากกาของศิลปินคนโปรดของคุณ จะทำให้ผ่านเรื่องราวที่เศร้าในเเต่ละวันไปได้นะ :)
" อย่าให้ความเหงา พาใจไหวหวั่น " เมื่อวันที่ใจแตกสลาย บางทีเวลาอาจเป็นคำตอบที่ไม่เเย่เท่าไหร่ ดีกว่าการใช้ใครสักคนเพื่อลืมใครอีกคน อย่าปล่อยให้ตัวเองตามหาคนๆนั้นในตัวใครอีกคน สุดท้ายเค้าจะเจ็บมากกว่าที่เราเจ็บเเน่นอน
"วันนี้แกชมตัวเองรึยัง ? " เคยรู้สึกว่าตัวเราเองยังเป็นคนไม่เก่งไหมครับ ? ที่มาอยู่ตรงนี้ได้เพราะโชคช่วย ดวงล้วนๆ เรามักจะคิดแบบนี้กับตัวเอง โดยที่ไม่เคยมองข้อเท็จจริงเท่าไหร่ว่าเราเองได้พยายามสุดความสามารถเหมือนกัน นี่คือปัญหาที่อยู่ใต้พรมมาตลอด " Imposter Syndrome" มาแก้กันเถอะ
" วันนี้ความสุขของคุณหน้าตาเป็นยังไง "
" ตัวก็เล็กเเค่นี้ แก จะแบกอะไรไว้เยอะเเยะวะ "
" เรียนๆเล่นๆ เดี๋ยวก็เป็น Doctor" บางที… เราไม่ได้เหนื่อยเพราะชีวิตมันยากขึ้น แต่เราเหนื่อย เพราะเราพยายามกับมันมากเกินไป EP นี้จะชวนคุยถึงความเชื่อที่เราถือมาตลอด ตั้งแต่ “10,000 ชั่วโมง” ไปจนถึงการที่ยิ่งพยายาม… ยิ่งไม่ได้ และบางที คำตอบของชีวิตที่เรากำลังหาอยู่ อาจไม่ใช่การพยายามให้มากขึ้น แต่อาจเป็นการ “พยายามให้น้อยลง… แต่ถูกที่มากขึ้น ”
" แกอ่ะแหละที่คิดไปเอง" หนึ่งในพฤติกรรมในความสัมพันธุ์ที่เป็นพิษที่สุดอย่างนึงคือความสัมพันธุ์ที่คอยปั่นหัวใครอีกคนนึงให้รู้สึกผิดหรือให้คนๆนั้นรู้สึกว่าเค้าคิดไปเองหรือเผลอทำอะไรที่ไม่สมควรไป การอยู่ในความสัมพันธุ์เหล่านี้นานๆจะทำให้เราพังได้ในที่สุด Gaslighting เกิดขึ้นได้บ่อยกว่าที่เราคิด ที่ทำงาน ที่บ้าน โดย เพื่อนที่ทำงาน คนรัก หรือแม้กระทั่งครอบครัวของคุณเอง ถ้าโชคดีเราสามารถเราตัวเองออกจากสังคมแบบนั้นได้ เเต่หลายๆคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น นี่คือวิธีเอาตัวรอด จาก นักจุดไฟตัวฉกาจ
" ผิดที่ ผิดเวลา คือไม่ใช่ " บางที่ความรักก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากมากเหมือนกัน ทำไมเราถึงต้องไปตกหลุมรักคนที่มีเจ้าของแล้ว เป็นคำถามที่ชวนให้คิดถึงความถูกต้องทางจริยธรรมและความต้องการทางความรู้สึก เเต่สุดท้ายแล้วการพยายามจะครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่ของเราตั้งเเต่แรกมักจะลงเอยด้วยการทำร้ายเราเสมอ
" ปัญหาเป็นเหมือนพายุ" ปัญหาชีวิตก็เหมือนพายุที่พัดเข้ามาทำให้เปียกฝนบ้าง มองไม่เห็นทางข้างหน้าบ้าง เเต่หลังจากพายุผ่านพ้นไป เราจะโตขึ้น เเข็งแรงขึ้น มีภูมิคุ้มกันที่มากขึ้น พร้อมสู้กับปัญหาที่เหมือนพายุลูกใหม่ที่จะพัดมาหาเราในอนาคต เเต่พายุไม่ต้องรีบมาก็ได้ T__T
" เราจะถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่เสมอ " เพราะคิดจะบินนอกต้อง AirAsia จองเล๊ย :[www.airasia.com หรือแอป AirAsia MOVE ] เคยอยากหนีไปไหมครับ หนีไปจากความทุกข์ใจ ผู้คน สภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย และเสียงที่ไม่อยากได้ยินเราเชื่อว่าทุกคนสามารถถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่ในฝันของตัวเอง สถานที่ๆทําให้ปัญหาบางอย่างดูเล็กลง ทําให้ความกังวลใจหายไปอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ความจริงคือ สถานที่นั้นจะเยียวยาเราไม่ได้เลย ถ้าเราไม่พาตัวเองไป และการจะไปถึงที่นั่นได้ มันเริ่มจากสิ่งเดียวครับ การวางแผนอย่างจริงจัง ถ้าวันนี้คุณมีเรื่องที่กวนใจ หรือปัญหาที่คิดทางแก้ไม่ออก ลองพาตัวเองไปในที่ๆคุณอยากไปดูไหมบางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่คุณต้องการที่สุดตอนนี้ก็ได้
" อย่าเสียเวลาถามว่าทำไม" เราทำให้คนทั้งโลกคารพหรือชอบเราไม่ได้หมดหรอก บางคนไม่มีเหตุผลมาตอบเราด้วยซ้ำว่าทำไมถึงไม่ชอบเรา เพราะงั้นก็ไม่จำเป็นที่ต้องเก็บความคิดของคนเหล่านั้นมาใส่ใจก็ได้
" เป็นเธอในแบบที่เธอรักก็พอแล้ว " บางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวตนที่เรารักที่สุด เพียงเพราะอยากให้ใครสักคนนึงยอมรับก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้วหากผู้คนเดินจากไปจากเรา เราจะเหลือเพียงตัวเราที่รักเราในแบบที่เราเป็น การเสียสละความรู้สึกเพื่อให้ใครสักคนรู้สึกดีเพียงเเค่ชั่วคราวอาจจะทำให้อยู่ห่างไกลจากการรู้จักตัวเองมากขึ้น
" ยังรอให้เค้ากลับมาอยู่ไหม ? " เคยต้องรอใครนานๆกันมั๊ยครับ ? รอให้เค้าคนนั้นกลับมา รอให้เค้าทิ้งอีกคนกลับมาหาเรา รอให้โลกเหวี่ยงคนที่เดินออกจากชีวิตเราไปแล้วให้กลับมา ถ้าโชคดีโอกาสนั้นอาจะเกิดขึ้นจริง เเต่น้อยคนที่จะโชคดีแบบนั้น บางทีคำว่ารอ ก็ไม่ต่างจาก โซ่ตรวนรั้งเราไว้อยู่กับที่ เเทนที่จะได้ไปเจอคนที่ดีกว่า เลิกรอกันเถอะ ความรักดีๆมีอยู่อีกมากมาย และคุณสมควรได้รับมันเสมอมา
"โลกทั้งใบของคุณหน้าตาเป็นยังไง" รักจะเกิดเมื่อไม่หาผู้ชนะ รักจะเกิดเมื่อรักตัวเราก่อน รักจะเกิดเมื่อไม่เอาชีวิตเราไปแขวนไว้กับใคร รักยังไงให้อยู่นานๆ
เคยรอ Chat ใครสักคนนานๆไหมครับ ? เค้าบอกจะไปอาบน้ำ เเต่เดือน 1 แล้วยังอาบไม่เสร็จเลย เป็นคำถามโลกเเตกเสมอ ทำไมเราถึงรักคนที่ไม่รักเรา เเต่กลับไม่ยอมรักคนที่รักอยู่ เรากำลังเสพติดความรัก หรือว่าความตื่นเต้นที่ได้จากการไขว่คว้ามันกันเเน่ ?
ทำไมเรายังคิดถึงรักเก่าๆที่จบไปนานแล้ว ? ทุกๆครั้งที่เพลงอกหักดังขึ้นมาทีไร ทำไมคำว่าเธอในเพลงเหล่านั้นยังถูกเเทนที่ด้วยชื่อของคนพิเศษคนนั้นเสมอมา
" ความรักมันประมาณนี้แหละแก " เราไม่สามารถบังคับให้ใครอยู่ในชีวิตเราได้เลย จะหยิบเหตุผลนับร้อยนับพันมาวาง ถ้าคนไม่มีใจยังไงเค้าจะหาเหตุผลที่ฟังดูใช้ได้มาโยนให้เราอยู่ดี ความรักมันก็ประมาณนี้แหละครับ สมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง รวมๆเป็นรสชาติที่ดี
"พรุ่งนี้จะถูกหวย" จะดีกว่ามั๊ยครับถ้าเราสามารถคว้าสิ่งที่ต้องการมาได้ด้วยการใช้ความเชื่อ เชื่อว่าฉันจะทำได้ แล้วในที่สุดเราก็ได้สิ่งนั้นมา ฟังดูเหมือนโฆษณาขายฝันที่เราได้ยินกันช่วงนี้ถูกมั๊ยครับ สิ่งที่ขาดไปในสมการนี้คือ การลงมือทำครับ ไม่ใช่เเค่เชื่อว่าทำได้ เเต่ต้องทำให้ความเชื่อนั้นเป็นจริงด้วย และความเชื่อที่คุณจะได้ทุกอย่างก็จะไม่เกินจริงอีกต่อไป
"มันจริงหรอวะแก? " ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น ดูเป็นประโยคที่เราใช้ปลอบใจตัวเองได้ดีเลยในวันที่อะไรๆไม่เป็นใจ เเต่มันจริงมั๊ยนะ ? ทำไมวันนี้ความพยายามมันสวนทางกับความพยายาม หรือชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ ล้มบ้าง เเต่เดี๋ยวทุกอย่างจะโอเคเองในตอนสุดท้าย
" ยืมหน่อยเดี๋ยวสิ้นเดือนคืน" เคยสงสัยมั๊ยครับว่าทำไมเงินในบัญชีมันหายไปเร็วเหมือนเป็นบัญชีม้าเลย ? เคยตั้งใจว่าจะเก็บเงินเเต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไปอยู่ดี หรือเพราะเราไม่มีความรู้ทาง การเงินที่มากพอกันนะ ความจริงมันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดครับ เพราะการเงินที่ดี อาจจะเริ่มจาก พฤติกรรมที่ดี และความรวยที่เเท้จริง คือ การได้ตื่นมาแล้วพูดว่า ชั้นจะทำอะไรก็ได้ กับใครก็ได้ ตอนไหนก็ไก้ แล้วนานเท่าไหร่ก็ได้
" ไม่อยากเป็นคนเก่ง อยากเป็นคนรวย " New Year New me คุ้นๆใช่มั๊ยครับ เมื่อปีที่แล้วเราก็เริ่มต้นปีด้วยคำพูดทำนองนี้ ชั้นจะเป็นคนที่ดีกว่าปีที่แล้วให้ได้ จะไม่กลับไปรักคนเฮงซวยอีกแล้ว ปีนี้จะต้องงถูกหวย เพราะไม่โอกาสไหนที่เริ่มต้นได้ดีกว่าวันที่ 1 ของปีอีกแล้ว ลบเซฟเกมเก่า แล้วมาเริ่มเล่นใหม่กันครับ
"ธันวาพาเเกกลับมาได้มั๊ย " คริสต์มาส ธันวาคม เดือนสุดท้ายของปี เหมือนหนังสือหน้าสุดท้าย ที่เราดีใจทุกครั้งที่อ่านจบ เทศกาลแห่งการให้ เเบ่งปันความสุข เเต่ในความเป็นจริงแล้วมีอีกหลายดวงใจที่เฝ้าทรมานด้วยความคิดถึงที่ถูกทำให้เเย่กว่าเดิมด้วยอากาศหนาว ในเดือนที่พระอาทิตย์เลิกงานไวแบบนี้ แกกำลังคิดถึงใครอยู่รึเปล่า
"เเค่รอดมาได้ก็เก่งแล้วแก " มีเเต่คนบอกไปวิ่งไปข้างหน้าให้สุดแรง ไปให้ไกล ไปให้เร็ว บ้างก็ไปได้อย่างราบรื่น บ้างก็เผลอทำอะไรบ้างอย่างร่วงไว้ข้างหลัง เหมือนกับการตั้งเป้าหมายละมั้ง ถ้ามัวเเต่ตั้งและพยายามโดยที่ไม่ปรบมือให้กับตัวเองบ้าง แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ยินดีกับตัวเองในวันที่เราชนะ
"ฝนตกก็ตกไป เเต่เราอย่าลืมพกร่ม" มีคนเคยบอกว่าชีวิตก็คือการตอบคำถามมากไปกว่านั้นก็คือการแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ ตลอดทั้งชีวิต จะทำแบบนี้ดีมั๊ยนะ ทำแบบนี้ไปจะโอเครึเปล่า ตัวเราตอนนี้ทำอะไรกับเรื่องนี้ได้มั๊ย พอตอบคำถามไปได้สัก 10 หรือ 20 ปีแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองในบางครั้งว่า ถ้าบางปัญหามี Guide Book ก็คงดีเนอะ จะได้รู้ว่าควรจัดการมันยังไงดี
"รักแท้ รักที่อะไร ?" ความรักก็เหมือนกับการขับรถหรือการปั่นจักรยาน ไม่มีใครทำเป็นตั้งเเต่แรกหรอกจริงๆมั๊ยครับ บางที่ต้องล้มก่อน ถึงจะเรียนรู้ ต้องเจ็บก่อนถึงจะเข้าใจ มันเป็นเหมือนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตของเรา หากเป็นคนที่รักไม่เป็น สามารถเรียนรู้ ถ้ารักเป็นแล้ว ก็สามารถรักให้ดีขึ้นได้เช่นกัน
หยุดโฟกัสเรื่องเเย่ๆ หยุดคิดเรื่องกวนใจ หยุดกังวลวันที่อาจจะดีหรือร้ายก็ได้ เพราะมันยังมาไม่ถึง ให้เป็นสักวันหนึ่งที่จะได้หยุดทุกอย่าง เพื่อทำอะไรที่เธอชอบไม่กี่อย่าง ก็พอแล้ว
"ทุกวันนี้แกเคี้ยวข้าวเร็วมั๊ย ?" เคยมีคนบอกไว้ว่า เเม้คลื่นเล็กๆก็สามารถไปถึงฝั่งได้เหมือนกัน ชีวิตก็คงเป็นแบบเดียวกัน ไม่ต้องเริ่มหรือจบแบบอลังการก็ได้ เเค่เดินไปในจังหวะที่เราหายใจไหว เดินไหว โดยไม่ต้องคำนึงว่าต้องไปไกลเเค่ไหน หรือเเข่งกับใครอยู่ เพราะสุดท้ายข้างหน้าก็คือข้างหน้า จะเดินไปช้าหรือเร็ว สุดท้ายจะถึงที่หมายเเน่นอน
